Uniwersytet Warszawski

ANTROPOLOGIA WSPÓŁCZESNOŚCI
ANIMACJA DZIAŁAŃ LOKALNYCH

Instytut Stosowanych Nauk Społecznych
Uniwersytet Warszawski
Nowy Świat 69, 00-927 Warszawa

20 stycznia 2012

ANTROPOLOGIA SPOŁECZNOŚCI LOKALNYCH

20:14

łącznie 90 godzin, 12 ECTS, w tym:
zajęcia: 60 godzin, 6 ECTS
praktyki (wyjazd terenowy): 30 godzin, 6 ECTS

IV rok, semestr letni

konwersatorium - dr Iwona Oliwińskadr Albert Jawłowski

zajęcia i praktyki terenowe obligatoryjne dla specjalizacji AW.ADL

fakultet dla studentów spoza specjalizacji, pod warunkiem akceptacji zasad studiowania oraz po uwzględnieniu zasady pierwszeństwa Studentów specjalizacji (por. wyżej);

warunki dobrego studiowania

zaliczenie na stopień na podstawie obecności, aktywności na zajęciach oraz zaliczenia wyjazdu terenowego i przygotowaniu raportu z badań;

egzamin (obligatoryjny dla Studentów specjalizacji); oceny zostaną wystawione po publicznej (publiczność to zainteresowana społeczność ISNS) prezentacji raportu z badań terenowych; egzaminy;

spóźnienia; nieobecności; urządzenia elektroniczne; zachowania prywatne oraz „niegodne człowieka i humanisty”

Motta:

Zaangażowanie w badania terenowe, zmuszające do stawiania czoła trudnościom, dylematom i zagrożeniom, oznacza danie sobie szansy na zaskoczenie, na przeżycie doświadczeń, tworzących nowy rodzaj wiedzy, której nie da się w całości przewidzieć i wyobrazić w chwili rozpoczęcia badań.
Willis

Praca każdego powinna być tak prowadzona, by nie trzeba było jej powtarzać.
Handelsman

Człowiek żyjący w społeczeństwie współczesnym, nie zdając sobie z tego sprawy, żyjąc w przekonaniu, że służy to jedynie zabawie i zapomnieniu wciąż uczestniczy w odbywającym się za sprawą baśni fikcyjnym wtajemniczeniu.
Eliade

cele zajęć:
- głównym celem zajęć jest praktyczne przygotowanie do przeprowadzenia zespołowych badań terenowych. Zespoły badawcze opracowują samodzielnie projekty badań i przedstawiają je na zajęciach przed wyjazdem w teren. Po zrealizowaniu badań zespoły prezentują swoje raporty.
- założeniem zajęć jest także uzupełnienie wiedzy praktycznej oraz umiejętności pracy w terenie o kontekst teoretyczny.

ogólna charakterystyka zajęć:
Konwersatorium „Antropologia społeczności lokalnych” składa się z dwóch komplementarnych modułów.
Pierwszy z nich, prowadzony przez dr Iwonę Oliwińską, dotyczy przygotowania do realizacji badań terenowych. Omówione zostaną także wybrane aspekty życia tradycyjnych społeczności wiejskich, (zarówno codzienne jak i odświętne). Zilustrujemy je przykładami zwyczajów i obrzędów o charakterze religijnym i/lub magicznym.
Drugi moduł, prowadzony przez dra Alberta Jawłowskiego, jest prezentacją genezy idei i praktyk występujących w obrębie kultury ludowej, nierzadko mających swe źródła w pierwotnych, mitycznych znaczeniach i wyobrażeniach, związanych z nimi rytach, obrzędowości, archaicznej magii agrarnej, itp. Wskazanie trwałości i uniwersalności pewnych motywów kulturowych ma tutaj służyć m.in. jako podstawa teoretyczna do podejmowania badań współczesnej kultury ludowej w szerszych kontekstach kultury popularnej. W pewnym uproszczeniu można powiedzieć, że kultura jest procesem, w którym konkretne fakty i zjawiska nie pojawiają się „znikąd”, a także nie znikają nagle i bez śladu, posiadają natomiast swoją – mniej lub bardziej czytelną kontynuację – choćby w postaci zmieniających znaczenie, powtarzających się motywów. Rzeczą istotną jest by badacz, wyposażony w narzędzia badawcze i praktyczną wiedzę w jaki sposób się nimi posłużyć, pogłębiał swoje zrozumienie obserwowanych zjawisk, dostrzegając ich szeroki kontekst kulturowy.
Zajęcia z drugiego modułu uporządkowane są poniżej wg numeracji tematów; samych zajęć będzie jednak – podobnie jak w module pierwszym 13. Dwa ostatnie zajęcia poprowadzimy wspólnie (przed wyjazdem i po nim).

Moduł 1 (dr Iwona Oliwińska)
tematy kolejnych zajęć wraz z lekturami obowiązkowymi (O) i dodatkowymi (D):

1. Źródła do badań wspólnot lokalnych
Na zajęciach zostaną omówione typy źródeł tj.: literatura etnograficzna i archiwalia, a także dokonamy przeglądu literatury i archiwaliów; opowiem jak je wykorzystywać, gdzie ich szukać w terenie oraz w jaki sposób weryfikować zawarte w nich informacje.

lektury
O

1) A. Sułek, Ogród metodologii socjologicznej, Warszawa 2002, ss.103-147.
2) B. Kopczyska-Jaworska, Metodyka etnograficznych badań terenowych, Warszawa-Łódź 1971, ss. 89-95, 98-104.

2. Źródła do badań wspólnot lokalnych, cd.
Kolejne źródła danych, którymi zajmiemy się podczas tych zajęć, to informacje pochodzące z wywiadów i obserwacji. Przedyskutujemy problemy jakie można napotkać zarówno przed wyjazdem w teren – m.in. przy projektowaniu wywiadu (np.: język, konstrukcja pytań, itp.), jaki i będąc już w interiorze - czyli np.: jak „miękko” wchodzić w badaną społeczność, docierać do informatorów, jak prowadzić obserwację i notatki w terenie. Powiemy również o cechach badacza ułatwiających i utrudniających mu pracę i specyfice badania etnograficznego.

lektury
O

1) M. Hammersley, P. Atkinson, Metody badań terenowych, Poznań 2000.
2) B. Kopczyska-Jaworska, Metodyka badań terenowych, Warszawa-Łódź 1971, rozdz. o obserwacji i wywiadzie, ss. 36-117.
3) P. Willis, Wyobraźnia etnograficzna, Kraków 2005, ss. 155-162.
D
1) E. Babbie, Badania społeczna w praktyce, Warszawa 2004, ss. 308-340.
2) A. Wyka, Badacz społeczny wobec doświadczenia, Warszawa 1993, rozdz. o sposobach bycia badaczem terenowym.

3. Źródła do badań wspólnot lokalnych raz jeszcze
Na zajęciach omówione zostaną źródła materialne tj. np.: zbiory etnograficzne, prywatne materialne otoczenie człowieka, strych i lamus, antykwariaty. Porozmawiamy jak z nich korzystać, jak je opisywać (rejestrować) i weryfikować.

lektury
O

1) B. Kopczyska-Jaworska, Metodyka etnograficznych badań terenowych, Warszawa-Łódź 1971, ss. 95-98, 104-108.
2) J. Adamczewski, Antropologiczne spojrzenie na kulturę materialną, (w:) A. Posern-Zieliński (red.), Etnologia polska między ludoznawstwem a antropologią, Poznań 1995.

4. „Być tam pisać tu” o typach relacji z badań etnograficznych
Na zajęciach zostaną przedstawione przykłady relacji z badań terenowych (kwestie sporne, główne problemy, zarzuty stawiane badaczom), a także omówiona zostanie konstrukcja raportu sporządzanego przez zespoły badawcze po zrealizowaniu badań.

lektury
O

1) J. Clifford, O autorytecie etnograficznym, (w:) „Polska Sztuka Ludowa” 1995, nr 3/4; lub (drugie źródło) tegoż, Kłopoty z kulturą, Warszawa 2000 ss. 29-63.
2) C. Geertz, Dzieło i życie, Warszawa 2000.
3) Cz. Robotycki, O banalizacji tekstów w etnografii, (w:) A. Posern-Zieliński (red.), Etnologia polska między ludoznawstwem a antropologią, Poznań 1995.
D
1) K. Kaniowska, Opis – klucz do rozumienia kultury, Łódź 1999, ss. 49-83, 147-177.
2) C. Geertz, Lokalna lektura, Kraków 2003.

5. Charakterystyka regionu i terenu badań
Na zajęciach zostanie omówiony z perspektywy historii, z uwzględnieniem jego specyfiki region geograficzny, w którym w tym roku będziemy gośćmi oraz miejsca (wsie), w których będą realizowane nasze badania.

lektury
O

1) A. Kossert, Mazury – zapomniane południe Prus Wschodnich, Warszawa 2004.
2) A. Kossert, Mazurzy, tradycje i codzienność, Olsztyn 2002.
3) O. Kolberg, Mazury Pruskie, Warszawa 1966.

6. Swój i obcy jako kategorie tożsamościowe; granice wspólnoty

Zajmiemy się rozważaniami jak tradycyjne wspólnoty wiejskie rozumiały swojskość i obcość, omówimy cechy charakterystyczne „obcego”, m.in.: jego wygląd, płeć, narodowość, religię, pochodzenie i pozycję społeczną czy wykonywany zawód. Warto zwrócić uwagę na fakt, iż w badanej społeczności lokalnej my także będziemy jedną z kategorii obcych. (Rozszerzeniem tych zajęć jest problematyka podejmowana na zajęciach fakultatywnych z Koncepcji Innego w antropologii i socjologii).

lektury
O

1) Z. Benedyktowicz, Portrety „obcego”, Kraków 2000, ss. 121-191.
2) L. Stomma, Antropologia wsi polskiej XIX w., Warszawa 1986, ss. 29-49.
3) W. Krakuski, Krzyże i kapliczki przydrożne jako znaki podziału przestrzeni, (w:) „Polska Sztuka Ludowa” 1986, nr 3/4.

7. Czas jako podstawa trajektorii życia – od narodzin do śmierci – obrzędy przejścia
Na zajęciach zostaną omówione obrzędy przejścia charakterystyczne dla tradycyjnych społeczności wiejskich związane z narodzinami (np. wywód, pępkówka), ślubem i weselem (np. swatanie, oczepiny, przenosiny) oraz ze śmiercią i pogrzebem. Proszę zwrócić uwagę, iż uzupełnieniem tych zajęć są zajęcia z „Warsztatu biograficznego„, poświęcone fazom życia i schematom biograficznym.

lektury
O

1) M. Eliade, Sacrum i profanum. O istocie religijności, Warszawa 1996, ss. 147-154.
2) B. Ogrodowska, Zwyczaje, obrzędy i tradycje w Polsce, Warszawa 2001, ss. 34-37, 98-99, 146-148, 263-264, 266-268.

8. Czas w perspektywie roku obrzędowego i cyklu przyrody
Tematem zajęć będą doroczne zwyczaje wiążące się z cyklem przyrody, w tym istotne rytuały i rekwizyty charakterystyczne dla określonych pór roku oraz uroczystości zapewniające zdrowie, pomyślność, obfitość plonów czy ochronę przed złem i chorobą.

lektury
O

1) J. Bystroń, Etnografia Polski, Poznań 1947, ss. 169-188.
2) M. Eliade, Sacrum i profanum. O istocie religijności, Warszawa 1996, ss. 62-69.
D
1) L. Pełka, Polski rok obrzędowy. Tradycje i współczesność, Warszawa 1980, ss. 28-64, 154-174.

9. Czas codzienny i świąteczny
Czyli o sposobach odmierzania czasu (cykle dobowe, miesięczne itp.), o tym, jakie czynności/zajęcia gospodarskie i domowe wykonywano w czasie codziennym i co wolno było robić w czasie świątecznym (omówimy m.in. zabawy i zwyczaje odświętne).

lektury
O

1) A. Brzozowska-Krajka, Symbolika dobowego cyklu powszedniego w polskim folklorze tradycyjnym, Lublin 1994.
2) J. Bystroń, Etnografia Polski, Poznań 1947, ss. 188-202.
3) M. Eliade, Sacrum i profanum. O istocie religijności, Warszawa 1996, ss. 55-62.

10. Przestrzeń w rozumieniu wspólnot lokalnych – obraz świata i jego mieszkańców

Zajmiemy się problematyką przestrzeni, a zwłaszcza, tym jak odczuwano i rozumiano przestrzeń, co ją porządkowało, jaki był przestrzenny obraz świata, jak się dzielił i jakie istoty go zamieszkiwały.

lektury
O

1) M. Eliade, Sacrum i profanum. O istocie religijności, Warszawa 1996, ss. 40-54.
2) S. Czarnowski, Podział przestrzeni i jej rozgraniczenie w religii i magii, (w:) tegoż, Dzieła t. 3, Warszawa 1956.
3) A. Zadrożyńska, Świętowania polskie, Warszawa 2002, ss. 13-43.
4) W. Krasuski, Krzyże i kapliczki przydrożne jako znaki podziału przestrzeni, (w:) „Polska Sztuka Ludowa” 1986, nr 3/4.

 

11. Sztuka ludowa świecka i sakralna (odczuwanie piękna, estetyka)
Na zajęciach zostanie omówiona sztuka ludowa (świecka i sakralna); jej funkcje pragmatyczne i estetyczne z uwzględnieniem specyfiki terenu naszych badań (np. rodzaje zdobnictwa domostw, miejsc uświęconych, strojów ludowych, sprzętów, itp.)

lektury
O

1) J. Bystroń, Etnografia Polski, Poznań 1947, ss. 119-129.
2) P. Bogatyriew, Semiotyka kultury ludowej, Warszawa 1979, ss. 27-97.
3) A. Reinfuss, Sztuka ludowa w Polsce, Kraków 1960.
D
1) M. Prokopek, Atlas sztuki ludowej i folkloru w Polsce, Warszawa 1978.

12. Moralność a religijność ludowa

Zajmiemy się koncepcją miłości ludowej (np. wzorami miłości kochanków, miłości małżeńskiej), sposobami zapewniania sobie miłości (działania magiczne), wyznawaniem miłości w pieśniach (pieśni miłosne, erotyki), stosunkiem do seksualizmu i religii.

lektury
O

1) L. Stomma, Antropologia wsi polskiej XIX w., Warszawa 1986, ss. 204-230.
2) D. Wężowicz-Ziółkowska, Miłość ludowa, Wrocław 1991, ss.17-48, 147-182.
D
1) H. Burszta, O osobliwości moralności chłopskiej, (w:) W. Burszta (red.), Pożegnanie paradygmatu. Etnologia wobec współczesności, Warszawa 1994.
2) A. Zadrożyńska, Etnologiczne problemy seksuologii, symbolika płci i seksu w różnych kulturach, (w:) K. Imieliński (red.), Seksuologia kulturowa, Warszawa 1980.

13. Moralność a religijność ludowa

Tematem będzie koncepcja „dobrego życia” w jej odniesieniu do sfery codzienności; pokażemy także jej związki z zasadą wzajemności (pomocy dobrosąsiedzkiej), czynieniem dobra i zła, nagradzaniem i karaniem.

lektury
O

1) K. Zawistowicz-Adamska, Granice i horyzonty badań kultury wsi w Polsce, Warszawa 1976, ss. 212-218.
2) H. Burszta, O osobliwości moralności chłopskiej, (w:) W. Burszta (red.) Pożegnanie paradygmatu. Etnologia wobec współczesności, Warszawa 1994.
3) T. Dąbek-Wirgowa, Kategoria dobra i zła w kulturach słowiańskich, Warszawa 1994.

Moduł 2 (dr Albert Jawłowski)
tematy kolejnych zajęć wraz z lekturami obowiązkowymi (O), dodatkowymi (D) i uzupełniającymi „U”:

1. Zagadnienia wprowadzające, omówienie podstawowych pojęć.
Kilka słów przypomnienia na temat specyfiki etnografii, antropologii kultury, antropologii społecznej, etnologii (cechy wspólne, różnice ujęć dyscyplinowych). Początki polskich badań etnograficznych (XIX wiek do początku XX wieku – od romantycznej fascynacji kulturą ludu poprzez modę na „wycieczki krajowidzów” do początków profesjonalnej etnografii). Pojęcia wspólnoty i stowarzyszenia w ujęciu Ferdianda Tőnniesa. Omówienie cech i definicji pojęć: grupa lokalna i społeczność lokalna. „Nieterytorialne” ramy współczesnych wspólnot powstających wokół ludyczności, stylów życia, itp.

lektury
O

1) Z. Libera, Lud ludoznawców: Kilka rysów do opisania fizjognomii i postaci ludu naszego czyli etnograficzna wycieczka po XIX wieku, (w:) A. Posern – Zieliński, Etnologia polska między ludoznawstwem a antropologią, Poznań, 1995.
2) F. Tőnnies, Wspólnota i stowarzyszenie, Warszawa, 1988, cz. I, Teoria wspólnoty, ss. 27 – 66.
U
1) W. Burszta, Antropologia kultury. Tematy, teorie, interpretacje, Poznań, 1998.

2. Etniczność. Grupa „swoja”, grupa „obca” 

Postać obcego. Omówienie zjawiska etnocentryzmu. Zjawiska asymilacji i akulturacji. Omówienie, wskazanie cech i definicja pojęć: etnos, etniczność, grupa etniczna, grupa etnograficzna, naród, mniejszość etniczna, mniejszość narodowa. Omówienie czynników, które sprawiają, że jedne grupy etniczne przekształcają się w narody, inne zaś pozostają grupami etnicznymi. Przypadki grup, które – zarazem współtworząc szerszą zbiorowość (naród) – nie tracą przy tym własnej odrębności. Inne nie etniczne i nie narodowe, współczesne grupy mniejszościowe, takie jak np.: subkultury, grupy niszowe. Kultura popularna jako metafora obszaru – subkultury, grupy niszowe, etc., jako metafory nieznanych subterytoriów w obszarze kultury popularnej.

lektury
O

1) W. Burszta, Wymiary antropologicznego poznania kultury, Poznań, 2002, roz. 1, ss. 15 – 49.
2) E. Nowicka, Świat człowieka, świat kultury, Warszawa, 2002, roz. 3, ss. 56 – 110.
3) A. Posern – Zieliński, Koncepcje etniczności w amerykańskich studiach etnicznych, (w:) „Lud„, 1979, nr 63.
U
1) Z. Bokszański, Stereotypy a kultura, 2001, Wrocław.
2) B. Fatyga, Dzicy z naszej ulicy. Antropologia kultury młodzieżowej, Warszawa, 1999.
3) Krajewski, Kultury kultury popularnej, Poznań, 2003, cz. I ss. 15 – 102

3. Folklor
3.1. Charakterystyka pojęć kultura ludowa, kultura chłopska;
folklor – etymologia terminu, zakres znaczenia, rozróżnienie znaczenia potocznego i naukowego. Funkcje folkloru. Przegląd stanowisk badawczych, tradycje badań; specyfika polskiej tradycji folklorystycznej (orientacja etnograficzna i literaturoznawcza). Omówienie pojęcia folklorystyka, definicja, charakterystyka, itp. Pojęcie folkloryzmu – definicja i opis pojęcia.
3.2. Folklor jako tworzywo wytworów kultury popularnej, sztuka „ludowa” – między designerstwem a pamiątkarstwem, folkoryzm w muzyce pop, zjawisko folk, „etno”, „symulakra korzeni”. Kultura popularna jako współczesna kultura ludowa – kilka słów na temat pojęcia kultury ludowej” Marka Krajewskiego oraz konsekwencji tego zjawiska.

lektury
O

1) P. Nedo, Folklorystyka. Ogólne wprowadzenie, Poznań, 1965.
2) M. Waliński, Folklor i folklorystyka. Uwagi na marginesie definicji, (w:) „Literatura Ludowa„, 1977, nr 4 – 5.
U
1) M. Krajewski, Kultury kultury popularnej, Poznań, 2003, cz. I, ss. 15 – 102.
2) W. Burszta, Wymiary antropologicznego poznania kultury, Poznań, 2002, roz. 6, ss. 188 – 212.

4. Obrzędy przejścia
4.1. Omówienie i definicja pojęć rytuał i obrzęd. Omówienie i zdefiniowanie pojęć obrzęd przejścia, struktura obrzędu przejścia w ujęciu Arnolda Van Gennepa. Znaczenie i struktura bajki magicznej w ujęciu Władimira Proppa.
4.2. Struktura dramatu społecznego w ujęciu Victora Turnera. Relacja między strukturą obrzędu przejścia mitu inicjacyjnego, bajką, eposem a procesem rozwoju i zmian społecznych. Znaczenie mitu inicjacyjnego w ujęciu Josepha Campbella.

lektury
O

2) A. Van Gennep, Obrzędy przejścia (w:) Z. Sokolewicz (red.), Etnologia, Warszawa, 1969.
U
1) J. Campbell, Bohater o tysiącu twarzy, Poznań, 1997.
2) W. Propp, Nie tylko bajka, Warszawa, 2000, ss. 87 – 184.
3) V. Turner, Czy istnieją uniwersalia widowiskowe w micie, rytuale i teatrze, (w:) „Konteksty. Polska Sztuka Ludowa” 2002, nr 3 – 4.
4) V. Turner, Gry społeczne, pola i metafory. Symboliczne działanie w społeczeństwie, Kraków, 2005.

5. Czas i przestrzeń

Jakościowe pojmowanie czasu a czas „ilościowy”. Czas jako zjawisko społeczne. Związki czasu i przestrzeni. Związki czasu i przestrzeni w ujęciu przedstawicieli francuskiej szkoły socjologicznej. Czas mityczny, związki czasu i przestrzeni, święta przestrzeń w ujęciu Mircei Eliadego. Wybrane przykłady znaczenia przestrzeni w opowieści mitycznej.

lektury
O

1) M. Eliade, Mit wiecznego powrotu, Warszawa, 1998.
2) E. Mieletinski, Poetyka mitu, Warszawa, 1981, ss. 213 – 220.
U
1) E. Tarkowska, Czas w społeczeństwie. Problemy, tradycje, kierunki badań, Wrocław, 1987.
2) W. Toporow, O kosmologiczych źródłach wczesnohistorycznych opisów, (w:) E. Janus, M.R. Mayenowa (red.), Semiotyka kultury, Warszawa, 1977.
3) A. Zajączkowski (red.), Czas w kulturze, Warszawa, 1988.

6. Wybrane mityczne aspekty święta
Mity agrarne, symbolika „umierających” i „odradzających” się bogów i bohaterów kulturowych. Symbolika mitów opierających się o strukturę „cykli kosmicznych”. Analiza relacji między tradycyjnymi, dorocznymi świętami i zmianami w rocznym cyklu przyrody.
6.1. Wizyta w Państwowym Muzeum Etnograficznym. Zwiedzanie wystawy „Polskie obrzędy doroczne”.

lektury
O

1) E. Mieletinski, Poetyka mitu, Warszawa, 1981, ss. 251 – 279.
U
1) M. Eliade, Aspekty mitu, Warszawa, 1998.
2) J.G. Frazer, Złota Gałąź, Warszawa, 1996.

7. Karnawał
7.1. Karnawał europejski – źródłosłów, symbolika, hipotezy dotyczące pochodzenia;
karnawał w ujęciu Johana Herdera, braci Wilhelma i Jakuba Grimmów, karnawał jako pozostałość rytuałów magii wegetatywnej, przykłady, karnawałowe gry europejskich chłopów. Karnawał miejski na przykładzie średniowiecznego karnawału w Wenecji. Maska jako atrybut karnawałowych rytuałów (znaczenia, interpretacje). Funkcje karnawału w ujęciu Michaiła Bachtina. Funkcje społeczne karnawału (między „wentylem” bezpieczeństwa a ekspresją buntu).
7.2. Karnawał we współczesnej kulturze;
„Karnawały polityczne” – wystąpienia kontrkulturowe, np. manifestacje i wiece studenckie w USA w latach 1967 – 1970, „karnawał Solidarności”, demonstracje na placu Tienanmen, „pomarańczowa rewolucja” w Kijowie, itp. „Karnawały konsumpcyjne” – analiza ferii wiosennych amerykańskich studentów w Daytona Beach Richarda Schechnera, widowisko sportowe, itp.

lektury
O

1) A. Boholm, Weneckie widowiska karnawałowe w maskach, (w:) „Konteksty. Polska Sztuka Ludowa” 2002, nr 3 – 4.
2) W. Dudzik, Karnawały w kulturze, Warszawa, 2005.
3) R. Schechner, Przyszłość rytuału, Warszawa, 2000, roz. 2, ss. 31 – 50.
U
1) M. Bachtin, Twórczość Franciszka Rabelais’go a kultura ludowa średniowiecza i renesansu, Kraków, 1975.
2) S. Chappaz – Wirthner, Z dziejów badań nad karnawałem, (w:) „Konteksty. Polska Sztuka Ludowa” 2002, nr 3 – 4.
3) D – R Moser, Jedenaście tez o karnawale, (w:) „Konteksty. Polska Sztuka Ludowa” 2002, nr 3 – 4.
4) R. DaMatta, Karnawał równości i karnawał hierarchii, (w:) „Konteksty. Polska Sztuka Ludowa” 2002, nr 3 – 4.

8. Metody pracy ze źródłami – Przykład zastosowania etnologicznej aparatury pojęciowej do analizy i badania wytworów kultury popularnej. 
8.1. Projekcja filmu „Gwiezdne Wojny. Nowa Nadzieja”.
8.2. Dyskusja na temat filmu z wykorzystaniem wiedzy zawartej w treści zajęć. (Zwłaszcza zagadnień związanych z obrzędem przejścia, strukturą bajki magicznej, dramatu społecznego, mitem inicjacyjnym, itp.)

14. Przygotowanie do wyjazdu terenowego – korekta projektów badawczych- zajęcia prowadzone wspólnie
Zajęcia będą poświęcone prezentacji projektów badawczych przez wszystkie zespoły oraz omówieniu ewentualnych problemów i wątpliwości związanych z realizacją badań.

15. Prezentacja raportów terenowych – zajęcia prowadzone wspólnie
Wszystkie zespoły badawcze przygotują 10 minutowe wystąpienia, w trakcie których omówią swoje raporty ze zrealizowanych badań terenowych.

Brak komentarzy »

Brak komentarzy.

Kanał RSS z komentarzami do tego wpisu. TrackBack URL

Dodaj komentarz

Instytut Stosowanych Nauk Społecznych Uniwersytet Warszawski Nowy Świat 69 00-927 Warszawa